Bugün doğum günüm ve 43 yaşına girdim. Aklım ermeye başladığından bu yana geçen süreyi düşündüğümde, hayatımın zorluklarla mücadele etmekle geçtiğini görüyorum. Gözlerimin önünden bir film şeridi gibi akıp giderken, her dönemde bir zorluk ve mücadeleyle karşı karşıya olduğumu fark ediyorum. Bu süreç beni yorsa ve zorlayıp bazen tüketse de, aynı zamanda güçlendirdiğini ve beni hep zinde tuttuğunu düşünüyorum.
Yıllar geçtikçe hayattan beklentilerimin değiştiğini ve belki de azaldığını hissediyorum. Artık sakinliği, dinginliği ve yavaşlığı daha çok tercih ediyorum. Zamanla “Hayatta her şey mümkün, her şey olabilir” yaklaşımını benimsediğimi fark ettim. Bir baba olarak da daha şefkatli, vicdanlı ve daha duygusal bir yapıya büründüğümü görüyorum. Ömrüm boyunca sevdiklerime adadığım bir hayat sürdüm; onlar için bir şeyler yapmak, onlara destek olmak beni her zaman mutlu etti.
Son zamanlarda ise yorulduğumu hissetmeye başladım. Bu yüzden daha yavaş ama verimli çalışmayı hedefliyorum. Yaş aldıkça bazı şeyleri kafaya takmadığımı fark etmek ise gerçekten güzel bir his. Şimdi daha çok anı yaşamanın, sahip olduklarıma değer vermenin, hayatın tadını çıkarmanın önemini anlıyorum. Hayatımda zorlukların payı büyük oldu ama bu zorluklar beni ben yaptı; güç verdi, olgunlaştırdı ve her zaman ayakta kalmamı sağladı.
Sağlıklı ve huzurlu günlere :-)